गोपीराम गोदारा री कवितावां

लोटड़ी
आज म्हूँ सोचूँ
बीं गाँव नै
गाँव मं नै की आणी नै की जाणी
दुर्गादाणी घाल गी लोटड़ी मं पाणी
आज म्हूँ सोचूँ
बीं गाँव नै
गाँव मांय जौड़े नै
जौड़ै किनारे पीपळ नै
पीपळ रै डाळा नै
डाळां पर हिंडा नै
हिंडा पर छोरयां नै
उबळी मचावै
चूनी नीचे पड़ जावै
तीज गळै या ना गळै
रोळो मचावै एक काणी
अबै नै की आणी नै की जाणी
दूर्गादाणी घाल गी लोटड़ी मं पाणी

आज म्हूँ सौचूँ
बीं गाँव नै
गाँव री गळयां नै
गळयां मं टिंगरा नै
खेलै चिरम ठोलियो,
लूणीयां घाटी
लुक मिचाणी
हरदड़ो अर घूतो
लाला लिकतर दयूं क दयूं
पाछी घिर गुदी मं दयूं
हरयो समन्द्र गोपी चन्द्र
बोल मेरी मछली कितना पाणी
अबै नै की आणी नै की जाणी
दूर्गादाणी घाल गी लोटड़ी मं पाणी

आज म्हूँ सौचूँ
बीं गाँव नै
गांव रा तीज त्यौहार नै
होळी, दयाली, गणगौर नै
रंगा री पिचगारी नै
बीं मेळ मिलाप नै
बीं भाई चारै नै
छोटा न कोड स्यूं
मोटा न प्रणाम स्यूं
गळै लगांवता
एक दूजै रे घरे जांवता
स बांता करता स्याणी - स्याणी
अबै नै की आणी नै की जाणी
दूर्गादाणी घाल गी लोटड़ी मं पाणी
***

ओंकारश्री री कवितावां

नैनी कवितावां
(1)
इण गूंजतोड़ै छळावै में
तोड़ियां जा म्हारी देह
इतिहास-पुरुस !
##

(2)
पींडियां में बीजळियां
चबका पांसळियां में…
बांइंटा बूकियां में, विद्रोह
                  रो
                  जलम !
##

(3)
थारै आंधै केसां मांय
रमै म्हारी बोळी आंगळियां
नीं चायै,
म्हनै थारै गरमास रो हेम !
##

(4)
ऐ सोधा लिखार !
ऐ काळनेमी कळाकार !!
भरम मती आंमै ओ सिरजणहार !
##

(5)
नीं आंथम्यौ काळो सूरज
सांप- म्हारा सहोदर…
फूंक दे- जीवण !
##

(6)
आ सोनपंखी चिड़ी
उडै-
    म्हारा खांधा दूखै
चींथै म्हनै गोधै री दड़ूक
##

(7)
पाणी री राग सुणों
बरफान काळजै री धड़कणां
      पग-चाप डूंगरां री…
##

(8)
आपघात करग्यो
गंदी बस्ती रो एक अजाण हेताळू
      डिकारै है नगर-दईत !
##

(9)
पीढियां,
म्हार मांय खदबदाय रयी है
पगां लमूटै है बोरवो-सईको
चीकणीं घणी संस्कृति री
      सीडियां………
##

(10)
आव चालां
काम दिलाऊ दफ्तर री लैण में रड़भड़ा
परमेसर निस्काम !
##

(11)
कीं नीं हांडी में
X     X     X     X
आओ कागदी फसलां निरखां,
##

(12)
म्हारै पथरणै माथै
पसवाड़ो फोरियां स्ती है थारी ओळियूं
तकियै हेटै
       भींचीजगी थारै कांगसियै री बत्तीसी…
##

(13)
सरबधात री हेटै
स्यारो दियां बैठियो है एक टाबर
##

(14)
धोरा जागै
निंदरीजै तो बाग अर बगीचा !
##

(15)
दिन कद तांई ऊगसी
-         बटाऊ पांखी ?
… सूती रै सावण री डोकरी
                  आघकै पौर और
##

(16)
आखर बीज
टुपक्या सिरजण-खेत में
    बुद्धि रा बादळा ढूंढै
         आकळ-बाकळ
              क्यूं
              -कांई ?
##

(17)
रगत ले
पसीनो
ऐ आंसूं …… म्हारो जीवण
वाणी नीं- वाणी नीं वाणी नीं
             म्हारा लोकराज !
##
(राजस्थानी-1 सूं)

रामकिशन अडिग री कवितावां

स्वयं के विरुद्ध
फिरै उघाड़ा अरणा भैंसा
खेत उजाड़ै
ताबड़तोड़
जिका बै बीज्या नीं है !

घणी खेत रा
डरै उणां सूं
खेत कदैई
डरै नीं
बां सूं
हुवै अमर चायै अरणा भैंसा ।

सुळग्यानी बै अरणा भैंसा
पाकी फसलां करै पख में !
काची पौदां करै बख में !!
सोध शोध नैं
लागै जद ई बां रै हाथ

अर तद बै लिखै एक
दमदार कविता
स्वयं के विरुद्ध !
*** 

यादवेंद्र शर्मा ‘चंद्र’ री कवितावां

म्हांरा लिखारा
चारण रो चारण
मती बण म्हांरा लिखारा ।
इण सूं तू थांरी ओळखाण
धूड़ में मिल जावैली ।
आपरी निजू पिछाण
कोयलै सूं मांडयोड़ै
भींतां माथै आखरां ज्यूं
चन्नी सीक छड़कां सूं
मिट जावैली
थांरै हियै मांय
खार खायोड़ौ मिनख
मुड़दो होय जावैला
तू तू नीं रै जावैलो
एक भाटो होय जावैलो
सुण / तू थारै मांयलै मिनख नैं
टंटोळ / सागीड़ौ पंपोळ ।
थांरौ बळतो मिनख औरूं बळै ।
तूं खरो-खरो लिखै /
सांची-सांची कैवै
लिखारा !
म्हैं तन्नै संची कैवूं
चारण रो चारण मती बण ।
***
Text selection Lock by Hindi Blog Tips